دشمن و محتوای آن
در روزگار صلح مرد جنگی به جان خویشتن می افتد.
این را روزی مردی جنگجو گفت و رفت!
من عادت ندارم چیزی که می نویسم را توضیح بیشتری بدهم اما اینبار سنت شکنی می کنم.
بشریت جویای جنگ است!
همیشه در حال جنگ.
به عبارتی دیگر:
دشمن ات را برای خودت نگه دار.
همیشه دشمن می آفرینیم:
گاهی به شکل یک رقیب!
گاهی ماورا الطبیعه می شویم!
و در غیاب این دو در نفس خویش دشمن می شویم! در جان خویشتن!
فیلم های ترس نمونه ای از دشمن آفرینی ست
در روزگار ضعف کلیسا!
عبارت دیگری که توضیح نمی دهم:
“خطری که می بینم:
بشریت به آستانه بلوغش رسیده…”