شعری که دوسال پیش در انجمن حوادث زندگیم نوشته بودم
ســـال ها رفت و باغ ها گـــــــر خشکیــــد
عمر دراز بود، وآن بهارهزار هزار گلزار مـی آید
شکـــــروار نقد غم شکســــت و چه خرم
زآن نقـش شـــــاد شادی آر مـــــــــی آید
تکبــــرعقل در قصر پر جور سکـــــوت فسرد
خوشا دلا آن عشق پر مغز گوهر بار مـــــی آید
مست گشت نرگس و زمستان بی خبر گذشت
مژده ای گل آن بلبل خوش آوا ی پار مـــی آید
چشم دل بسته بودم و شکوه ها ز پیر مــی بردم
بی سحر آن خورشید سماوات چه بزرگوارمـی آید
در خم ابرویش چه بـــی وزن و مکان بودم من
شکرا به غمزه، چشم بسته نگار به دیدارمــی آید…
درود پاینده باشید دوست عزیز
Comment با علی رضا — مرداد ۱۱, ۱۳۸۸ @ ۱:۴۲ ق.ظ