۱۱:۰۸ ب.ظ
بی نظر »
هنوز دیدگاهی داده نشده.
RSS برای دیدگاههای این نوشته. پیگیری از سایت
وقتی دل شب تاریک است و
ستارگان تا دور دستها پراکنده اند
جسد جویده خاموش خویش را
از پس پشت
سنگین سنگین خواهیم کشید.
غریبانه و تنها
در ستبر غم های سردم
اشک خواهم ریخت
و دوزخی که در آنم
از آتش و خشم
آسوده خواهم کرد…
هنوز دیدگاهی داده نشده.
RSS برای دیدگاههای این نوشته. پیگیری از سایت